«Από το 1913, όταν ορισμένες κούκλες υπέστησαν ζημιές κατά τη μεταφορά τους από την Ιαπωνία», λέει ο Gail Chapman, σημερινός ιδιοκτήτης και συμπληρώνει: «Η οικογένειά μου αποτέλεσε για πολλά χρόνια το σωτήρα εκατοντάδων χιλιάδων νεαρών κοριτσιών που η κούκλα τους έχασε το πόδι της, το χέρι της ή ακόμα και το κεφάλι της, αναβιώνοντας μέχρι σήμερα αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας σε εκατομμύρια ανθρώπους».http://perierga.gr/
Αίθουσα αναμονής, δωμάτιο νοσηλείας αλλά και νεκροταφείο συνθέτουν το νοσοκομείο, όπου οι «ασθενείς» περιμένουν υπομονετικά τη θεραπεία τους, που τις περισσότερες φορές είναι επιτυχημένη. Άλλωστε η συνταγή της… επιδιόρθωσης δεν περιλαμβάνει εδώ φάρμακα, χάπια ή σιρόπια, αλλά πολλή αγάπη και μεράκι, υπομονή και επιμονή, γι’ αυτό και έχει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου